كلمهء 276 نامه‌اى است كه به عزيزى نوآموز نوشته‌ام : به نام خدا ، با درود و نويد : نماز نماز ستون دين و بهترين و استوارترين برنامه آدم‌ساز است . نمازگزار با خدايش به راز و نياز است ، و با فرشتگان كارخانه هستى همنشين و دمساز است ، و با بندگان خوب خدا كه پيامبران و مرد و زن رستگار و درستكارند در راستى و درستى و پاكى انباز است . سرانجام انسانى در هر دو سرا سرافراز است ، چه اين‌كه وارسته در انجام و آغاز است . آرى آن‌كه از نماز روى برگرداند داستان بيچارگى و بدبختى او دراز است ، كوتاهى سخن مانند جانوران و چارپايان سرگرم به چريدن و نشخوار كردن است و با لاشخواران و كركسان هم‌پرواز است . روشن‌تر سخن بگوييم : نماز بزرگترين دستور خداوند مهربان به بندگانش است تا از كار بستن به آن در هردو سرا سرافراز و كام‌روا بوده باشند . نماز انسان را فرشته‌خو مىكند زيرا كه نمازگزار از همه بديها پاك است . هركس كه نمازگزار است پاكيزه خوى و نيكو كردار و نيكو رفتار است ، از درنده‌خويى و بدگويى و تنبلى و ولگردى بيزار و بر كنار است . نمازگزار در هر شبانه‌روز چند بار از آفريدگارش مىخواهد كه او را به راه راست و درست بدارد ، راهى كه همه پيامبران و ديگر بندگان شايسته‌اش بر آن بوده‌اند . و از گمراهى كه راه بدكاران است دورى مىجويد . آرى نمازگزارى كه براستى و درستى نماز مىخواند ، هيچگاه دروغ نمىگويد و دزدى نمىكند و دشنام نمىدهد و خودبين و گردنكش نيست و به دنبال هرزگى نمىرود و با بدان همنشين نمىشود ، و همواره در راه به دست آوردن دانش و بينش است ، و در انديشه پيشرفت خويش است و دور از مردم بدانديش است .